‘Ev hapsi’ verilen HABAŞ patronu hangi yalısında yatacak?
Aliağa’daki işçi güvenliği sicili bozuk HABAŞ’ta pazartesi günü meydana gelen patlamada 19 işçinin can vermesiyle ilgili soruşturmada patron Mehmet Rüştü Başaran hakkında ev hapsi adli kontrol kararı verildi. Bazıları DNA’sı bulunamayacak kadar feci şekilde ölen işçilerin cenazeleri bile kaldırılamazken, şirketin patronu, İstanbul Boğazı’ndan Bodrum’a kadar pek çok yere yayılmış yalı ve villalarında ‘ev hapsi’ yatacak!
19 tabut 1 yalı -Eda Aktaş/Emirhan Durmaz
HABAŞ'ta bazıları DNA’sı bulunamayacak kadar feci şekilde ölen işçilerin cenazeleri bile kaldırılamazken, şirketin patronu, İstanbul Boğazı’ndan Bodrum’a kadar pek çok yere yayılmış yalı ve villalarında ‘ev hapsi’ yatacak.
HABAŞ Demir Çelik Fabrikasında yaşanan işçi katliamında 19 işçi hayatını kaybetti, 14 işçi yaralandı. 30 saat sonra gözaltına alınan HABAŞ patronu Mehmet Rüştü Başaran bir gün gözaltında kaldıktan sonra ev hapsine gönderildi. Başaran ‘cezasını’ yüzlerce milyon liralık lüks yalılarında ya da lüks villalarında geçirecek. Cezasızlığa öfke büyüyor.
İzmir Aliağa’da 9 Kasım’da HABAŞ Demir Çelik Fabrikasında meydana gelen patlamada ağır yaralanan İşçi Abdullah Kılınç’ın hastanede hayatını kaybetmesiyle katliamda yaşamını yitiren işçi sayısı 19’a yükseldi. Katliama dair soruşturmada ise gözaltına alınan HABAŞ patronu Mehmet Rüştü Başaran ev hapsi ile bırakıldı. 9 kişi tutuklandı, bir kişi hakkında daha ev hapsi kararı verildi.
‘Ev hapsi’ni yalıda geçirecek
Mehmet Rüştü Başaran ‘cezasını’ yüzlerce milyon liralık lüks yalıda geçirecek. Başaran’ın İstanbul’un iki yakasında (Sarıyer’de Gazioğlu Yalısı ve Beykoz’da isimsiz yalı) en az iki yalısı bulunuyor. Ayrıca Kartal ve İzmir’de birer evi ile Muğla Bodrum’da 7 bin 316 metrekare araziye inşa edilmiş lüks villası var. Başaran ayrıca Kanlıca’da da bir yalı satın almıştı. Başaran ev hapsini yalılar ya da lüks villalarda geçirecek.
Yalıları, lüks araba koleksiyonu ve fabrikalarında kurduğu cehennem düzeni ile Türkiye kapitalizminin özeti olan HABAŞ’ın patronu Mehmet Rüştü Başaran’ın bilinen kişisel serveti 950 milyon dolar. Çelik ihracatında sektörün ilk sırasında; 40 ülkeye 1 milyar dolarlık ihracat yapan, sadece demir-çelik üretimi değil, enerji, gaz, liman ve lojistik faaliyetleri dışında bankacılık varlıkları da bulunan bir kapitalist. Onlarca işçinin öldüğü, iş kazalarındaki artış kendi şirket raporunda dahi gözler önünde olan Başaran’a 2025 yılında sadece demir-çelik fabrikası için 18 milyar liralık teşvik verildi. Başaran’ın HABAŞ Fabrikasında 9 Kasım’da 19 işçi, son 10 yılda ise en az 17 işçi çalışırken hayatını kaybetti. Son katliamın üzerinden 30 saat geçtikten sonra gözaltı kararı verildi, işçiler katliamın gecesinde işe çağrıldı. Sevkiyat malları işçilere taşıtıldı. Mehmet Rüştü Başaran 2017 yılında bir işçinin hayatını kaybettiği LPG tankeri patlaması nedeniyle altı ay önce 4 yıl 10 ay hapis cezasına çarptırılmıştı. Ancak bir gün bile hapis yatmadı. Aradan 6 ay geçmeden HABAŞ’ta katliam yaşandı ve en az 19 işçi hayatını kaybetti.
Toplu sözleşme dönemlerinde işçi maliyetini düşürmek için kıdemli, deneyimli işçileri işten çıkarıp tekrar aldı, kabul etmeyen işçileri ise işten attı. Garajında dünyada sadece 100 adet üretilen 4.5 milyon avroluk Ferrari ve lüks otomobil koleksiyonu yatıyor. Dört bir yanda lüks villaları, Boğazda ise bilinen koca bir yalısı var.
Başaran, Türkiye ile Yemen arasında diplomatik krize neden olsa da büyümeye büyütülmeye devam etti. Yemen’e ihraç ettiği eksik ve sözleşmeye aykırı standart dışı 40 bin ton inşaat demirinden sonra, 2014 yılında 13 bin ton daha “ayıplı mal” gönderdi. Dönemin Ekonomi Bakanı Nihat Zeybekçi, TSE’den bir heyeti Yemen’e gönderdi. Kusurlar raporlarla da tespit edildi. Ama Başaran faaliyetlerine tam gaz devam etti.
Habaş işçisi: ‘Kaç kişi burada duyulmadan öldü’
HABAŞ’ta çalışan bir işçi, patron Başaran’a verilen ev hapsi kararına sert tepki gösterdi: “Göstermelik ceza verdiler. Fabrika müdürü de evde ayaklarını oturup bunları izliyordur. Genel Müdür Haşim Ayten ve Kalite Kontrol Genel Müdürü Şaban’ın ceza almayacağı belli. Haşim Ayten’in dosyası kabarık olduğu için resmiyette yerine başka birini müdür yaptılar. Bu kadar tepki olmasa, olay medyaya yansımasa bunun da üstü kapatılırdı. 21 Ekim’de ölen ağabeyden kimsenin haberi yoktu. Vinççi Oktay, Mustafa, elektrikçi genç; daha kaç kişi duyulmadan öldü, yaralandı. İki üç hafta önceki patlamada 4-5 kişi yaralandı, o da duyulmadı. Sorumluluğu yine formene yıktılar. Ceza sistemini böyle işletiyorlar; asıl sorumlular ceza almıyor.”
‘Cezasızlık düzeni patronları cesaretlendiriyor’
Gazetemize konuşan Muradiye Savran Kavut, ev hapsi kararına şaşırmadıklarını belirterek iş cinayetlerinde sorumluluğun yine çalışan amir ve mühendislere yıkıldığını söyledi. Soma ve İliç örneklerini hatırlatan Kavut, AKP iktidarının işçi sağlığı ve güvenliğini taşeron ortak sağlık güvenlik birimlerine (OSGB) teslim ettiğini, 6331 sayılı Yasa’nın ise denetimsizliği beraberinde getirdiğini vurguladı. İş güvenliği uzmanlarının patronun ücretli çalışanı olmasının bağımsız denetimi engellediğini belirten Kavut, cezasızlık ve tazminat yoluyla sorumluluğun paraya çevrilmesinin patronları cesaretlendirdiğini ifade etti. HABAŞ’ta bugüne kadar yaşanan 30 yakın iş cinayetine vurgu yapan Kavut, denetleme görevini yerine getirmeyen kamu kurumlarının da soruşturmaya dahil edilmesi gerektiğini ifade etti.
Fon soygunu savaşında 'düşen' son isim: Kimdir bu Şahap Kavcıoğlu, hakkındaki iddialar neler?-Ali Ufuk Arikan-
Fon soygunu sonrası AKP içindeki kavgada "düşen" son isim Şahap Kavcıoğlu oldu. Peki, kimdir bu Şahap Kavcıoğlu, AKP'de hangi isimlere yakın, hakkında gündeme gelen iddialar neler?
Daha bugün Sözcü'den İsmail Saymaz'a yaptığı açıklamada başında bulunduğu kurumun, BDDK'nın fon soygunuyla bir ilgisi olmadığını söylemişti.
Oysa bu açıklamaya rağmen BDDK'dan gözaltına alınanlar, tutuklananlar olmuştu.
BDDK 3. Daire Başkanı Bilal Soysal örneğin bundan üç gün önce fon vurgunundan tutuklanmıştı.
BDDK Başkanı Şahap Kavcıoğlu'ndan söz ediyoruz.
AKP'de Berat Albayrak'a yakın isimlerden biri olduğu söylenen, bir süredir AKP içindeki fon savaşı dolayısıyla hedefte olan Kavcıoğlu, bugün istifa etmek zorunda kaldı, yani "ilgimiz yok" dedikten saatler sonra.
Peki, kimdir bu Şahap Kavcıoğlu, hakkındaki iddialar neler?
AKP’de Erdoğan sonrasına ilişkin liderlik mücadelesinin bir ucunda Berat Albayrak'ın durduğu iddia ediliyordu, üstelik de en öne çıkan isimlerden biri olarak.
Sonrasında üst üste darbeler yedi, “at izi it izine karıştı” diyerek rest çekti, istifa etti.
Tarih 8 Kasım 2020’ydi.
O dönem tartışmaların merkezinde “128 milyar dolar nerede?” sorusu vardı.
Merkez Bankası’nın Berat Albayrak’ın kontrolünde olduğu dönemde, doları düşürmek için 128 milyar dolarlık bir rezerv kullanıldığı iddia ediliyor, büyük bir kavga yaşanıyordu.
Bu kavga sadece muhalefetten iktidara yönelik tepkilerin merkezinde yer almıyor, aynı zamanda AKP içi liderlik savaşıyla da eş güdümlü olarak ilerliyordu.
Erdoğan sonrasına hazırlık başlığının şimdiki kadar ayyuka çıkmadığı o günlerde daha derinden ilerleyen bu kavga sonrası pes ediyordu Berat Albayrak.
8 Kasım’daki istifasından bir gün önce, parti içinde farklı ekonomi politikalarını savunduğu Naci Ağbal, Merkez Bankası’nın başına getiriliyordu.
Bu son darbeyi atlatamayan Albayrak da iddiaya göre bu nedenle istifa ediyordu.
Ancak sonra henüz köprünün altından çok sular akamadan, Berat’ın karşı hamlesi geldi.
Bu koltukta sadece dört ay kalabilen Ağbal, görevi Şahap Kavcıoğlu’na devretti.
Bu görev değişikliği, İngiliz Financial Times tarafından “Berat Albayrak’ın ipleri hâlâ elinde tuttuğu” şeklinde yorumlanıyordu.
Yani iddialara göre Kavcıoğlu, Berat Albayrak'la hareket ediyordu.
Peki, kimdi bu Şahap Kavcıoğlu?
Şahap Kavcıoğlu'nu tanıyalım
23 Mayıs 1967'de Bayburt'ta doğan Kavcıoğlu, Dokuz Eylül Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi İşletme Bölümü’nden mezun oldu.
İstanbul Üniversitesi Muhasebe Enstitüsünü Denetim Uzmanı olarak bitirdikten sonra, İngiltere Hastings College'ta İşletmecilik üzerine eğitim gördü.
Marmara Üniversitesi Bankacılık ve Sigortacılık Enstitüsünde yüksek lisansını ve doktorasını tamamladı.
Esbank TAŞ'de Müfettiş Yardımcısı, Müfettiş, Şube Müdürü ve Genel Müdür Yardımcısı olarak görev yaptı. Türkiye Halk Bankası AŞ'de İstanbul Bölge Koordinatörü olarak görev aldı. Aynı bankada sırasıyla; Perakende Bankacılıktan, Esnaf-KOBİ Bankacılığından, Kredi Politikalarından, İnsan Kaynakları ve Organizasyondan Sorumlu Genel Müdür Yardımcısı olarak çalıştı.
Bu "özellikleri" dışında Merkez Bankası koltuğuna oturmadan önce Yeni Şafak’ta köşe yazısı yazıyordu.
O Yeni Şafak, “piyasa gerçeklerine dönüyoruz” deyip Berat Albayrak’la hesaplaşan, bunun için de faiz artırıma giden Naci Ağbal’ı “Bu operasyonu kim adına çektiniz” manşetiyle hedef alıp, şunları söylüyordu: “Dünya, ekonomideki faiz etkisini azaltmaya çalışırken Türkiye’de Merkez Bankası, 83 milyonun sesine kulak tıkayarak faizi yüzde 17’den yüzde 19’a çıkardı. Piyasa beklentisinin bile üzerinde yapılan 200 baz puanlık müdahale, ekonomik gerekçelerle izah edilemeyen bir faiz artışı oldu. Merkez Bankası’nın Türkiye’nin büyümesini frenleyecek bu operasyonu kim veya kimler adına ve hangi amaçla çektiği merak ediliyor.”
Manşetten sadece bir gün sonra Ağbal kendisini kapının önünde buldu.
Tam da burada bir başka dipnot… Ağbal, aslında bugün Mehmet Şimşek’in izlediği politikaların bir benzerini savunuyordu. Yeni Şafak 2021’in Mart ayında sonuç alan bir operasyon yapsa da yıllardır hedef aldığı, manşetlerden yerden yere vurduğu Şimşek’i düşürmeyi başarabilmiş değil, henüz…
Suçlamaların merkezinde ne var?
Fon vurgununda şu an AKP’de herkes kendi hesabını görmeye çalışıyor.
Yukarıda aktardığımız üzere, herkes kendi rolünü, bir başkasının rolünü öne çıkararak perdeleme derdinde.
Oysa bu soygun baştan aşağı bu düzenin, bu düzenin siyasi temsilcisi AKP’nin izlerini taşıyor, her yönüyle.
Şu anda Kavcıoğlu meselesi üzerinden gündeme gelenler, bu vurgunun esas tablosunun sadece bir bölümüne, o da AKP içi kavga prizmasından bakılmasının sonucu.
Peki, nedir o iddialar?
*Emre Tezmen'i telefonla arayıp Pusula Holding ve katılımevimi satın almasını isteyip red cevabı aldınız mı?
*Emre Tezmen’i, fon krizinin patlamasından birkaç gün önce telefonla arayarak “Emre kardeş, gel birlikte bir kahve içelim.” dediniz mi?
*Bu görüşmede Emre Tezmen’den Pusula ve Katılımevimi kurtarmak için 20 milyar TL temin etmesini istediniz mi ? Ve görüşmede kimler vardı?
*Tera’yı batırmak pahasına Pusula ve Katılımevimi kurtarmaya çalıştığınız söyleniyor bu iddia doğru mu?
*20 Milyar Karşılığında, “Pazartesi günü Takasbank’tan sana 35 milyar TL kredi vereceğim.” dediniz mi?
*Emre Tezmen’in aktardığı iddia edilen 20 milyar TL’yi size yakın üst düzey bürokrat ve siyasilerin hisselerini kurtarmak için kullandığınız doğru mu?
*Pazartesi günü Takasbank Emre Tezmen’e neden kredi vermedi? Mevzuat engelse bu söz nasıl, niçin verildi?
*Pusula Holding’de %2,5, Katılımevim’de ise %4,5 oranında hissesi bulunan bir yakınınız veya akrabanız olduğu söyleniyor. Bu bilgi doğru mu?
*Halkımıza ve Sayın Cumhurbaşkanımıza ihanet eden bu fon şebekesine bağlı firmaların faaliyetlerini daha önce takip ettiniz mi?
*Hazırladığınız bir rapor var mı? Varsa bu raporu ilgili bakan ve kurumlara sundunuz mu, bu kurumları olası riskler hakkında bilgilendirdiniz mi?
*Fon krizinin ardından intihar ederek hayatını kaybeden Adil Yatırım Yönetim Kurulu Başkanı Ali Emre Ballı ile olası iş ilişkileriniz, Bayburt’taki faaliyetler, Katılımevim, Pusula ve BDDK’ya hizmet vermesi için sizin tarafınızdan planlandığı iddia edilen çağrı merkezi binasının yapımıyla ilgili facia…
AKP'li Sayan, Kavcıoğlu’na ilişkin bu çok konuşulacak iddiaları dile getirdi.
AKP içinden “bu tarz paylaşımlar bize yaramıyor” yanıtı geldi.
Şu ana kadar bu soruların hiçbirine Kavcıoğlu’ndan yanıt gelmedi.
Sadece BDDK üzerinden “iddialar asılsız, hukuki işlem başlatılacak” açıklaması geldi, o kadar.
Neden önemli?
500 bin kişinin dolandırıldığı, merkezinde doğrudan bu düzenin, AKP iktidarının yer aldığı bir soygun var ortada.
Ve aradan geçen uzun sürece rağmen hiçbir yol alınabilmiş değil.
AKP içinde vurgun sadece kişisel bir hesap görme, liderlik kavgasında yeni bir güç elde etmenin aracı haline gelmiş durumda.
Bu durumdan endişelenen bazı AKP'liler tam da bu nedenle "altımızdaki halı çekiliyor, farkında mısınız?" diye soruyor.
Bu soru ve kavganın eşliğinde, olan yine giderek yoksullaşan, dolandırılan yurttaşlara oluyor.
/././
'AKP Somali'ye 15 bin asker gönderecek' iddiası: Suriye'deki cihatçılar da mı listede?-Yalçın Çuğ-
Afrika Birliği ve BM misyonlarının çekildiği Somali'de koltuğunu korumaya çalışan Mahmud yönetiminin Türkiye'den binlerce asker talep ettiği öne sürüldü. Ankara'nın 15 bin kişilik askeri sevkiyatı kabul ettiği belirtilirken, Suriye'de boşa çıkan cihatçı grupların da bu gücün içinde Afrika Boynuzu'na sürüleceği iddia ediliyor.
AKP iktidarının 2011 yılından bu yana limanlarından enerji kaynaklarına, ordusundan eğitim sistemine kadar içine girdiği Somali'de, Ankara'nın askeri varlığını çok daha ileri bir boyuta taşıyacak çarpıcı bir iddia gündeme geldi.
Somali basınına yansıyan haberlere göre, ülkedeki Afrika Birliği ve Birleşmiş Milletler misyonlarının çekilme süreciyle köşeye sıkışan Mogadişu yönetimi müttefiklerinden 20 bin asker talep ederken, Türkiye bu kapsamda ülkeye 15 binden fazla asker konuşlandırmayı kabul etti.
İddianın en dikkat çekici boyutu ise Somali'ye gönderilecek gücün yalnızca Türk Silahlı Kuvvetleri (TSK) personelinden ibaret olmayacağı yönünde. Suriye'de Beşar Esad yönetiminin cihatçılar ve emperyalist odakların işbirliğiyle devrilmesinin ardından "işsiz kalan" cihatçı çetelerin de bu 15 bin kişilik kuvvetin içinde Afrika Boynuzu'na konuşlandırılacağı öne sürülüyor.
Peki, Somali kamuoyunda ciddi tartışmalara neden olan bu iddiaların detaylarında neler var, Mogadişu yönetiminin söz konusu talebi nereden çıktı ve AKP yine neyin peşinde?
Hedef en geç Ocak 2027: 'Suriye'deki paramiliterler de dahil edilecek' iddiası
Somali merkezli Gaylan Media ve yerel kaynakların geçtiğimiz günlerden itibaren gündeme taşıdığı haberlere göre, Uganda birliklerinin ülkeden ani çekilme kararıyla paniğe kapılan Somali Cumhurbaşkanı Hasan Şeyh Mahmud, doğacak boşluğu doldurmak için aralarında Türkiye'nin de bulunduğu yakın müttefiklerinden 20 bin kişilik askeri destek istedi.
İddiaya göre Ankara, iki ülke arasındaki savunma anlaşması kapsamında Ocak 2027'den önce Somali'ye 15 binden fazla silahlı unsur göndermeyi kabul etti. Planlamaya göre bu güçler başkent Mogadişu ve çevresinin yanı sıra Güney Somali'deki stratejik Barave ve Baydabo kentlerine yerleştirilecek. Hatta Türkiye'nin Barave ve Baydabo'daki hava pistlerini askeri üslere dönüştürmek istediği, ancak Baydabo'daki girişimlerin şu ana kadar sonuçsuz kaldığı belirtiliyor.
Somali kamuoyunda en çok tartışılan başlıklardan biri ise sevkiyatın niteliği. Haberlerde, Türkiye'nin göndereceği birliğin TSK'nin resmi kadrosunda yer almayan ve daha önce Suriye'deki çatışmalara katılmış cihatçı çeteleri de kapsayacağı öne sürüldü.
Esad yönetiminin devrilmesiyle birlikte Suriye'de işlevsiz ve "işsiz" kalan cihatçı unsurların, "sözleşmeli personel" veya "yardımcı kuvvet" adı altında Somali'ye ihraç edileceği iddiası ülkede ciddi güvenlik ve hukuk tartışmalarını beraberinde getirdi.
Somali basını ise tartışmalar kapsamında Mogadişu hükümetine şu soruları yöneltiyor:
Eski Suriye muhariplerinden oluşan bu savaşçılar kimin komuta yapısı altında faaliyet gösterecek ve maaşlarını kim finanse edecek?
Bu unsurların görevi hükümet tesislerini korumakla mı sınırlı olacak, yoksa doğrudan cephe savaşına mı sürülecekler?
Geçtiğimiz aylarda Türkiye'ye gelerek Isparta'da eğitim alan Somali özel kuvvetleri.
İddiaların gölgesinde peş peşe güvenlik zirveleri
Türkiye ile Somali arasında 8 Şubat 2024'te imzalanan 10 yıllık Savunma ve Ekonomik İşbirliği Çerçeve Anlaşması veya 21 Temmuz 2026'da TBMM'de kabul edilen ve TSK'nin Somali'deki görev süresini 2028'e kadar uzatan tezkere, 15 bin askerin ya da Suriyeli paramiliterlerin sevkiyatına dair açık bir hüküm içermiyor.
Ancak iddiaların ortaya atıldığı günlerde Ankara ile Mogadişu arasında yaşanan yoğun askeri diplomasi trafiği dikkat çekiyor.
Somali basını, 4 Kasım'da Somali Savunma Bakanı Ahmed Muallim Fiki ile TSK Uluslararası Müşterek Stratejik Komutanı Korgeneral Sebahattin Kılınç ve TÜRKSOM komuta kademesinin bir araya geldiğini duyurdu. Görüşmede savunma ve güvenlik işbirliğinin güçlendirilmesi, Afrika Boynuzu'ndaki bölgesel güvenlik ve Eş Şebab'a karşı operasyonlar gündem edildi.
Dün de Somali basınındaki "15 bin asker" iddialarının hemen ardından başkent Mogadişu'da kritik bir temas daha gerçekleşti. Türkiye'nin Mogadişu Büyükelçisi Ferhat Alkan ile Somali Ulusal Güvenlik Danışmanı Awes Hagi Yusuf Ahmed bir araya geldi. Büyükelçiliğin sosyal medya hesabından yapılan açıklamada, görüşmede "güncel askeri ve güvenlik gelişmeleri, terörle mücadele çalışmaları ve iki ülke arasındaki güvenlik işbirliğinin" ele alındığı bildirildi.
Somali Savunma Bakanı Ahmed Muallim Fiki ile TSK Uluslararası Müşterek Stratejik Komutanı Korgeneral Sebahattin Kılınç'ın gerçekleştirdiği görüşme.
Somali'nin asker talebi nereden çıktı?
Somali Cumhurbaşkanı Hasan Şeyh Mahmud'u Türkiye'den binlerce asker istemeye götüren sürecin arkasında uluslararası güçlerin ülkeden çekilmesi, Eş Şebab'ın ilerleyişi ve bizzat Mahmud'un yol açtığı iç siyasi kriz yatıyor.
Birleşmiş Milletler'in Somali'de 30 yılı aşkın süredir yürüttüğü siyasi misyonlar (UNTMIS), 31 Ekim itibarıyla resmen sona erdi. Eşzamanlı olarak ABD yönetimi, Afrika Birliği Somali Destek ve İstikrar Misyonu'na (AUSSOM) sağladığı mali ve lojistik desteği kesme kararı aldı ve BM Somali Destek Ofisi'nin (UNSOS) bütçesi yaklaşık yüzde 25 daraldı.
Finansman krizi ve yıllardır Eş Şebab saldırılarında verilen ağır kayıplar üzerine, 2007'den beri ülkede bulunan Uganda ordusu geçtiğimiz günlerde Somali'den çekilmeye başladığını duyurdu. Uganda birliklerinin Ağustos 2027'ye kadar tamamen çekilecek olması ve başkent Mogadişu'yu koruyan Aşağı Şabel'deki kritik noktaları boşaltması hükümette panik yarattı. Mahmud'un çekilmeyi erteleme talebi Uganda yönetimi tarafından reddedilirken, Afrika Birliği misyonunun Barave'deki üssünü de kapatacağı belirtildi. Yetkililer ise çekilmenin Uganda ile sınırlı kalmayacağını, diğer Afrika ülkelerinin de ayrılık hazırlığında olduğunu aktardı.
Yabancı güçlerin çekilmesiyle oluşan boşluk ise cihatçı Eş Şebab tarafından doldurulmaya başlandı. Her ne kadar şu anda başkent Mogadişu'ya dair bir tehdit olmasa da Eş Şebab'ın mevcut durumu değiştirebileceğine yönelik değerlendirmelerin sayısı artmaya başladı. Nitekim son olarak Aşağı Şabel bölgesine Eş Şebab'ın düzenlediği saldırıda, hükümet güçlerinden 400'den fazla asker hayatını kaybetti.
Mogadişu yönetimini sıkıştıran tek faktör de Eş Şebab değil. Görev süresi 2026'da dolan Cumhurbaşkanı Mahmud'un, parlamentonun ve eyaletlerin onayını almadan anayasayı değiştirerek görev süresini uzatması, özerk eyaletler olan Puntland, Jubaland ve Güneybatı Eyaleti tarafından "yasa dışı darbe" ve "kişisel diktatörlük inşası" olarak ilan edilmişti.
Ülke genelinde merkezi hükümete karşı silahlı hareketlilik ve ordudan kopuşlar her geçen gün büyüyor. Son günlerde Mahmud'un Hiran bölgesine saldırı emri vermesi üzerine yerel klanlar ayaklanırken, hükümet saflarındaki çok sayıda bölge kökenli asker ordudan ayrılarak yerel direnişe katıldı. Benzer şekilde ülkenin güneybatısındaki Baydabo çevresinde de Mogadişu destekli yönetimi devirmek için silahlı seferberlik ve saf değiştirmeler yaşanıyor.
Özetle; içeride özerk yönetimlerin ve klanların isyanıyla, dışarıda ise Eş Şebab'ın saldırılarıyla kuşatılan Mahmud yönetimi, kendi ordusundaki çözülme ve Afrika Birliği'nin çekilmesi karşısında iktidarını koruyabilmek için Türk askerini bir "rejim kalkanı" olarak kullanmak istiyor. Hatta Mogadişu'nun, Türk askerlerinin gelişiyle birlikte iç işlerine karışan bazı ülkelerle bağlarını koparmayı ve kavgalı olduğu komşuları Etiyopya ile Kenya'ya karşı daha çatışmacı bir siyaset izlemeyi planladığına yönelik iddialar şimdiden kamuoyuna yansımaya başladı.
Sermayeden askeri üslere: AKP'nin Somali kuşatması
Mogadişu kendi koltuğunu koruma derdindeyken, AKP'nin hesabı ise çok daha kapsamlı. 2011 yılında "insani yardım" ambalajıyla Somali'ye giriş yapan AKP iktidarı, geride kalan 15 yılda ülkede elini kolunu sallayarak adım atmaya başladı. Mogadişu Havalimanı Kozuva Grubu'na, Mogadişu Limanı Albayrak Grubu'na devredilirken, tarikat ve cemaat bağlantılı gerici vakıflar ülkenin dört bir yanını sardı.
Ankara'da Mülkiye'de burslu okuyan, Somali muhalefetinin "gayri resmi Türkiye ajanı" olarak nitelendirdiği ve geçtiğimiz ağustos ayında süresi dolmuş parlamento tarafından tartışmalı biçimde Meclis Başkanı seçilen Abdulkadir Muhammed Nur'un imzasıyla, 2024 yılında Somali'nin deniz yetki alanları ve enerji kaynakları 10 yıllığına Türkiye'ye açıldı.
2017'de Türkiye'nin en büyük denizaşırı askeri üssü olan TÜRKSOM'u Mogadişu'da açan Türkiye, bugüne kadar on binlerce Somalili askeri eğitti. Somali ordusunun omurgasını oluşturan Gorgor (özel kuvvetler) ve Haramcad (polis) birlikleri TSK tarafından donatılırken; ülkenin savunma pazarı Baykar'ın TB2 ve Akıncı SİHA'ları, BMC'nin Kirpi zırhlıları ve ROKETSAN mühimmatlarıyla domine edildi. Hint Okyanusu kıyısında uzun menzilli füzelerin test edileceği bir uzay ve roket üssü projesi devreye sokuldu.
Tüm bu gelişmeler ise Somali'de "yeni sömürgecilik" tartışmalarını alevlendirdi.
Yanan bayraklardan 'Mekke İttifakı'na: AKP asker konuşlandırır mı?
Aden Körfezi ve Hint Okyanusu'nun kesişim noktasında yer alan Somali'de kurulan bu askeri ve ekonomik düzen, AKP'nin Afrika Boynuzu'ndaki Yeni Osmanlıcı hülyalarının merkez üssü konumunda.
Üstelik Türkiye, Somali'deki iç çatışmalarda halihazırda dolaylı ya da doğrudan taraf haline de gelmiş durumda. Geçtiğimiz aylarda Eş Şebab'la mücadele gerekçesiyle tedarik edilen Türk SİHA'larının ve Türkiye'nin eğittiği Gorgor birliklerinin; Mahmud yönetimi tarafından muhalif siyasetçileri, Güneybatı Eyaleti'ni, Jubaland'ı ve Puntland'ı vurmak için kullanılması ülkede tepkilere neden olmuştu. Hava saldırılarında onlarca sivilin hayatını kaybetmesinin ardından çeşitli kentlerde kitlesel protestolar düzenlenmiş, "Erdoğan'ı istemiyoruz" sloganları atan Somalililer Türkiye bayraklarını ateşe vermişti.
Dolayısıyla 15 bin asker ve Suriye'de boşa çıkan paramiliter unsurların Somali'ye gönderileceği yönündeki haberler şimdilik resmi makamlarca doğrulanmamış bir iddia olsa da AKP iktidarının dış politika sicili bu senaryonun hiç de uzak olmadığını gösteriyor. Daha kısa süre önce ABD ve İsrail'in bölgesel çıkarları doğrultusunda Suudi Arabistan'ı korumak amacıyla ülkemizi Mekke İttifakı'na dahil eden AKP, Somali'deki sermaye imtiyazlarını ve askeri nüfuzunu korumak adına da sahaya asker sürmeye yeltenebilir.
Günün sonunda bir tarafta isyanlara karşı koltuğunu korumak için yabancı askerlerin süngüsüne muhtaç Mogadişu yönetimi, diğer tarafta ise patronlarının çıkarlarını ve Yeni Osmanlıcı hesaplarını güvenceye almak uğruna askerleri Afrika Boynuzu'ndaki kanlı bir iç savaşın ortasına atmaya hazır bir AKP iktidarı bulunuyor.
/././
Ödenmeyen mesailer, kayda geçmeyen kaza, üç ayda ikinci patlama: Kadir Kaan Özçelik’i HABAŞ’a kim mahkum etti?-İrem Yıldırım-
İzmir Aliağa'daki HABAŞ katliamında yaşamını yitiren 25 yaşındaki makine mühendisi Kadir Kaan Özçelik, fabrikada yalnızca üç aydır çalışıyordu. 3 ayda gördüğü ikinci patlama canını aldı. Kardeşi ağabeyini anlattı. Ödenmeyen mesailer, “iş kazası” sayılmayan yanık, iki yıl dayanıp çıkma planı ve gerçekleştiremediği hayalleri…
9 Kasım sabahı Kadir Kaan Özçelik, kestirdiği saçını kardeşine göstermek için geldi.
Şevval uykuluydu. "Güzel olmuş" deyip geçiştirdi.
Kadir Kaan o gün evine dönmedi.
Yıllardır işçi cinayetleriyle ve İsrail'e yaptığı çelik ihracatıyla gündeme gelen İzmir Aliağa'daki HABAŞ Demir Çelik fabrikasında yaşanan patlamada 18 işçi yaşamını yitirdi.
Onlardan biri, fabrikanın makine bakım bölümünde çalışan 25 yaşındaki makine mühendisi Kadir Kaan Özçelik'ti. Kardeşi Şevval Özçelik, ağabeyini anlattı.
Üç aylık mühendis
Kadir Kaan Özçelik, Katip Çelebi'den makine mühendisi olarak mezun olmuştu. Stajını da HABAŞ'ta yapmış, üç yere başvurmuş, ilk yanıtı buradan almıştı.
Planı basitti: Bu fabrikada iki yıl dayanacak, CV'sine yazacak, sonra iyi bir maaşla başka bir yere geçecekti. Şevval, ağabeyinin HABAŞ'ta çalışmış olmayı Türkiye'de kapı açan bir referans olarak gördüğü için dayandığını anlatıyordu.
Bunun bir de bedeli vardı… İş güvenliği sorunluydu, yeterli önlem alınmıyordu, çok sayıda işçi daha önce hayatını kaybetmişti ya da yaralanmıştı.
Üç aydır çalıştığı fabrikada Kadir Kaan Özçelik'e görev tanımının dışında işler de yaptırılıyordu.
Bakımın yapıldığı bölgede haftada bir iki kez müdahale gerekiyordu. Bakım günlerinde mesai uzuyordu. Sabah 9'da evden çıkıp, gece 1'de dönebiliyordu. Bu saatlerin karşılığı ödenmiyordu. Kadir, ailesine bunu şirketin “görev” saydığı için ek ücret vermediği şeklinde anlatıyordu.
Bütün bunların karşılığında aldığı maaş 40 bin liraydı. 9 Kasım’da vefat etmeseydi üçüncü maaşını alacaktı.
‘İş kazası dersen peşini bırakmazlar’
Şevval, abisinin işe başlamasından bu yana yaşadığı iki olayı anlatıyor.
Birincisi, kendi ifadesiyle, patlamadan 1,5-2 ay önce bakım sırasında yaşanan “ufak çaplı” bir patlama. Bugünkü kadar ses getirmemişti.
İkincisi doğrudan Kadir’in başına geldi. Bir gün işyerinde yanlışlıkla sıcak demire dokundu, iki eli de yandı. Yanıklar sebebiyle ellerini kullanamayacak durumdaydı. Peki buna iş kazası denilecek miydi?
Çevresindekiler, olayı iş kazası olarak kayda geçirirse patronların peşini bırakmayacağını, işten attırabileceklerini, başka yerde iş almasını da engelleyebileceklerini söylediler.
Genç bir mühendisti, ülkede iş bulmanın ne kadar zor olduğunu biliyordu.
Devlet hastanesine gittiler, ilaç ve krem aldılar, olay iş kazası olarak geçirilmeden eve döndüler.
25 yaşındaki makine mühendisi Kadir Kaan Özçelik ve kardeşi Şevval Özçelik
25 yaşındaki mühendisin hayalleri
Şevval'in anlattığı Kadir kimsenin hakkını yemeyen, ağzından yalan duyulmayan bir insan. Onu tanıyanlar hakkında tek bir kötü yorum bulunmuyor.
Planları günlük, küçük, ulaşabilir şeylerdi. Şevval'in 16 Kasım'daki doğum günü için bir hediye alacaktı. Arabası olsun istiyordu ama bütçesinin yetmeyeceğini bildiği için bir motor düşlüyordu. Saçını uzatıp şekil verecekti. Ayrı bir eve çıkmak istiyordu. Tüm bunları “HABAŞ'tan kurtulup” iyi bir para kazanarak yapacaktı.
En çok istediği şey ise Şevval'in üniversiteyi kazanmasıydı.
Şevval ikinci kez sınava hazırlanıyor. Dershane ücreti yaklaşık 125 bin lira. Ağabeyi Kadir, 40 bin liralık maaşından her ay 12 bin 500 lirayı kardeşi için ayırıyordu. Şevval anlatırken altını çiziyor: Kendi ayaklarımın üzerinde durabileyim diye.
‘Kimi sorumlu tutacağımı bile bilmiyorum’
Şevval için şu an en ağır soru bu: Kimi suçlayacak? Ben maalesef şu an kimi sorumlu tutacağımı bile bilmiyorum. Çünkü o kadar böyle bir şey beklemiyordum ki. Yöneticisini mi sorumlu tutacağım, oranın bakım görevlisini mi... Beni 18 yaşında sahipsiz bıraktılar.
Şevval 16 Kasım'da 19 olacak. Ailede iki kardeşlerdi.
Ağabeyi için yapabileceği tek şeyin hakkını aramak olduğunu söylüyor: Benim şu an onun için yaptığım her şeyin bin mislini o benim için yapardı. Eğer ben böyle bir şekilde hayatımı kaybetseydim, canını dişine takar, benim hakkımı arardı.
Haberi okuyanlara bir notu var: “Kadir’in kardeşi asla vazgeçmeyecek.”
Kadir Kaan Özçelik'in cenazesi 11 Kasım Çarşamba günü öğle namazının ardından Kent 2 Fatih Sultan Mehmet Camii'nden kaldırılacak.
Şevval Özçelik, Fotoğraf: Anadolu Ajansı
HABAŞ patronunun almadığı önlemler işçilerin canını aldı
Kadir’in ailesinin anlattıkları, HABAŞ'ın sicilinde yabancı değil. soL'un derlediği kayıtlara göre fabrikada HABAŞ patronunun almadığı önlemler bugüne dek en az 17 işçiyi hayattan kopardı:
-1999: Bir potanın düşmesi sonucu 4 işçi hayatını kaybetti.
-2007: Hurdaların ayrıştırılması sırasında bir top mermisinin patlaması sonucu İlyas Kırdı hayatını kaybetti.
-2008: İşçi Kutbettin Özkaya, kamyonlara yükleme yapılırken vinçten kayan 2,5 tonluk demir bloğun altında kalarak hayatını kaybetti.
-2013: Çelikhane bölümünde çalışan Olgar Öner, vinçle kaldırılan parçanın halatının kopması sonucu başına düşen malzeme nedeniyle hayatını kaybetti.
-2013: Bir ay içinde dört kaza oldu. İşçilerden Engin Solmaz hayatını kaybetti.
-2018: İşçi Hasan Bostancı, toz toplama bacasından düşerek yaşamını yitirdi.
-2018: 150 tonluk çelik ocağında kırılan elektrotların çıkarılması sırasında meydana gelen patlamada işçi Evren Erik hayatını kaybetti.
-2019: 120 tonluk pota devrildi ve 11 işçi yaralandı.
-2020: Fabrikanın açık sahasında çelik blokların taşınması sırasında taşeron işçi Şaban Karaca, blokların arasında kalarak ağır yaralandı ve kaldırıldığı hastanede hayatını kaybetti.
-2020: İşçi Kadir Özdemir yüksekten düşerek öldü. Ailesinin açtığı davada mahkeme, HABAŞ’ı yüzde 70 oranında asli kusurlu buldu.
-2020: Vinç operatörü Raif Çatan, dalgalı denizde gemiye yükleme yaparken denize düşerek öldü. Davada işçinin can yeleği verilmeden çalıştırıldığı ortaya çıktı.
-2022: Operatör Oktay Eryılmaz, vinçten düşerek hayatını kaybetti.
-2024: HABAŞ Limanı’nda temizlik işçisi olarak çalışan Kemal Özdemir, gemiye yükleme sırasında üzerine metal bobin düşmesi sonucu hayatını kaybetti. Aynı yıl HABAŞ Demir Çelik Fabrikası’nın çelik ocağında meydana gelen patlamada biri ağır 4 işçi yaralandı.
-28 Eylül 2025: HABAŞ’ın Aliağa’daki çelikhane ocağında meydana gelen patlamada biri ağır 7 işçi yaralandı.
-21 Ekim 2026: Taşeron işçi Hakan Doğan, yaklaşık sekiz metre yükseklikten düşerek öldü.
-5 Kasım 2026: Taşeron firmada çalışan Eyüp Eğinli, iş makinesinin lastiğine hava basılırken oluşan patlamada ağır yaralandı ve hastanede yaşamını yitirdi.
Ekrem İmamoğlu, İBB Davası’nda en büyük yolsuzluk olarak lanse edilen Cebeci’deki hafriyat döküm sahasında sorumluluğun Enerji Bakanlığı, MAPEG, İstanbul Valiliği, Sultangazi Belediyesi’nin sorumlu olduğunu belirti. İmamoğlu “Hiç yetkimiz yokken İBB suçlanıyor. Tüm iddialar çöktü” yazdı.
Türkiye, fon vurgununda tarihinin en büyük soygunu ile yüzleşirken İBB Davası’ndaki pek çok suçlama duruşma salonunda çöktü. Fon skandalında 401 milyar TL’lik vurgunun kayıtları, delilleri dolu. İBB Davası’nda ise delil olarak ortaya konulmuş, yakalanmış para yok. Oysa yolsuzluk soruşturmalarında en önemli delil paradır. İBB Davası’nda sadece zoraki bir kamu zararı hesabı var. Soruşturma sürecinde yandaşlar 560 milyar TL’lik kamu zararını manşetlerine taşımışlardı. İddianamede bu kamu zararı hesabı 160 milyar TL’ye düştü. 160 milyar TL’nin 110 milyar TL’sini İstanbul Cebeci’deki hafriyat döküm sahasıyla ilgili iddialara, hatta madenin içine dayandırdılar.
İBB Davası’nda 20 aydır tutuklu olan İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanı Ekrem İmamoğlu, bana bir mektup yazarak Cebeci iddialarına yanıtlarını anlattı. Özetleyerek okurlarıma aktarıyorum:
Yüzlerce insanın tutuklandığı, onurlu insanların aylarca kamuoyu önünde suçlu ilan edildiği İBB davasında kamu zararının büyük bir kısmının Cebeci’den kaynaklandığı manşetlerden haykırıldı. Bu mektubu, Cebeci iddiasının nasıl çöktüğünü kayda geçirmek ve bu sürecin baştan beri nasıl kurgulandığını kendi kalemimden anlatmak için yazıyorum.
Cebeci iftirası yaklaşık 110 milyar lirayı kapsıyor. Bunun 31 milyar lirası kaçak döküm geliri, 80 milyar lirası ise maden rezervi kaybı iddiası. Kulağa ne kadar korkutucu geliyor, değil mi? Şimdi bu rakamları tek tek açacağım. Kim hesapladı, nasıl hesapladı, yetki kimdeydi, kim denetledi?
CEBECİ NEDİR?
Dosyayı okuyan biri Cebeci’yi İBB’nin kurduğunu, izinleri İBB’nin verdiğini, denetimi de İBB’nin yaptığını sanır. Gerçek ise tam tersidir. Cebeci, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’nın ve ona bağlı MAPEG’in projesidir. Cumhurbaşkanlığı’nın 100 günlük eylem planına alınmış bir devlet projesidir. İktidar Cebeci için mevzuatta yer almayan “maden bölgesi” kavramını icat etti. Sırf burası için kanun değiştirildi. Bölge 2018'de maden bölgesi ilan edildi. 19 Haziran 2018'deki tanıtım töreninde dönemin Enerji Bakanı Berat Albayrak, İstanbul Valisi Ali Yerlikaya ve AK Partili belediye yöneticileri vardı. Ruhsatlar verildi, protokoller imzalandı. Bunların tamamı bizim göreve gelişimizden önce oldu.
Aynı törende dönemin Büyükşehir Belediye Başkanı, kamulaştırma yapılacağını ve 760 milyon liralık bağlantı yolu maliyetini İBB’nin karşılayacağını açıkladı. 2019'da göreve geldiğimizde önümüzde 12 milyar liralık bir kamulaştırma yükü duruyordu. Üstelik İSFALT’ın teminatları ve bağlantı yolu maliyetiyle birlikte 2,5 milyar liralık bir zarar riski de kapıdaydı.
Projeden kaçmadık. Projeyi revize ettik ve karşılanması imkansız olan 12 milyarlık kamulaştırma yükünü ortadan kaldırdık. MAPEG’in onayını aldık ve iş, ihale bedelinin yüzde 60'ı seviyesinde bir maliyetle bitirildi. Şimdi sormak istiyorum, kamuya milyarlarca liralık yük getirecek bir projeyi çok daha düşük maliyetle tamamlamak nasıl kamu zararı olur? Ben bunu anlamıyorum!
YETKİ KİMDEDİR?
Gelelim yetkiye. Maden ruhsatını kim verir? Bakanlık ve MAPEG. Maden sahasına döküm iznini kim verir? Bakanlık ve MAPEG. Dökümün madene zarar verip vermediğini kim denetler? Yine Bakanlık ve MAPEG. Maden bölgesi komisyonunun başkanı kim? İstanbul Valisi. Burada dönemin AK Partili Sultangazi Belediyesi de önemlidir, çünkü bölgeyi zabıta eliyle denetleyen kurum o belediyedir.
Peki İBB nerede? Komisyonda yalnızca İSFALT üzerinden, bir üye olarak temsil ediliyor. Yetki başka yerde, ama bütün sorumluluk İBB’ye yükleniyor. Bu iktidar hangi yolsuzluğa bulaştıysa suçunu bize atmaya çalışıyor. Klasik kumpas yöntemi!
Bir örnek vereyim: İBB’ye Cebeci’deki dökümle ilgili bir şikâyet geldiğinde, İBB Teftiş Kurulu dosyayı hazırlarken bölgenin sorumlusu olan Sultangazi Belediyesi’ne bir yazı gönderdi. Belediyenin verdiği cevap ve belgesi ektedir. Bu cevapta da görüldüğü gibi saha denetimi Sultangazi Belediyesi’ndedir. Belediye de cevabını bu şekilde vermiştir.
KAÇAK DÖKÜM VARSA BUNU KİM GÖRMELİYDİ?
İBB’nin ve İBB yetkililerinin burada bir sorumluluğu olabilmesi için izin ya da denetim yetkisine sahip olmaları gerekir. Kaçak dökümden söz ediliyor.
Peki dökümü yapan İBB mi? İBB iştirakleri mi? Hayır. İzni vermesi gereken kurum hangisi? Maden Kanunu açıktır: bu izni yalnızca MAPEG verebilir. MAPEG izinleri vermiş mi? Vermiş. Peki dökümü kim denetler? Yine MAPEG ve Valinin başkanlık ettiği komisyon. Dökümü yapan başkası, izni veren başkası, denetlemesi gereken başkası, ama suçlanan İBB. Ne kadar ilginç!
25 Eylül 2019'daki koordinasyon toplantısında Enerji Bakan Yardımcısı, dönemin İstanbul Valisi Ali Yerlikaya ve MAPEG Genel Müdürü vardı. Sonraki toplantılarda da Valilik, MAPEG, Sultangazi Kaymakamlığı ve Sultangazi Belediyesi temsil edildi. Mahkemedeki tanık beyanlarına göre ben bu toplantıların hiçbirinde yoktum. Komisyonun katılım defteri Valilikte duruyor. Bu defterin dosyaya getirtilmesini defalarca istedik. Bu rezaletin başında kimlerin olduğu o defterde kayıtlı. Ama ne hikmetse o deftere bakılmıyor!
Protokole göre Valilik, döküm faaliyetinin cirosundan yüzde 10 pay alıyor. Protokolü İBB adına genel sekreter, Valilik adına vali yardımcısı, şirket adına da dönemin AK Parti İl Başkanı’nın ortağı işadamı Murat Gülibrahimoğlu imzalamış ve bu protokol ortada. İddianamenin “kaçak döküm sistemi” dediği faaliyetten Valilik pay alıyorsa, bu paylaşıma taraf olan Valilik neden bu davada ne sanık ne de tanık? Asıl yetkililerin ifadesi neden defalarca istememize rağmen alınmadı?
BU RAKAMLAR NASIL YAZILDI?
Önce 31 milyar liralık iddiaya bakalım. Hesap, 185 milyon 877 bin 621 tonun ton başına 140 lirayla çarpılmasıyla yapılmış. Sonuç: 31 milyar 227 milyon 440 bin 328 lira. Kuruşuna kadar hesaplanmış! Peki o tonaj nereden alınmış? İBB’nin resmi atık kabul kayıtlarından. Yani kayıtlı, belgeli döküm miktarı, kaçak döküm hesabında kullanılmış. Dahası, aynı raporda harita üzerinden yapılan başka bir ölçüm 82,4 milyon ton sonucunu veriyor. Birinde 185 milyon tonun üzerinde, diğerinde 82,4 milyon ton. Bu fark nerede açıklanıyor?
Üstelik bu 31 milyar lira kamu kasasından çıkmış bir para değil. Özel nakliyecilerin döküm için ödediği bedel üzerinden hesaplanmış bir gelir tutarı. Aynı dolgunun hem gelir hem de zarar olarak hesaba katılıp katılmadığı da açıklanmalıdır. Bir gelir hesabını alıp “kamu zararı” diye yazarsanız ortaya gerçeği değil, korkutucu bir manşeti çıkarırsınız.
Gelelim 80 milyar liralık maden rezervi kaybı iddiasına. Bu rakamın nasıl hesaplandığı iddianamede açıkça gösterilmiyor. Üstelik savunmamda da belirttiğim gibi, değerlendirme raporunu hazırlayan ekipte tek bir maden mühendisi ya da jeoloji mühendisi yok. Bu nasıl bir teknik değerlendirme? Bu kadar büyük bir suçlama, bu kadar belirsiz bir hesapla kurulabilir mi?
MİLYONLARCA KAMYONU KİMSE GÖRMEDİ Mİ?
Peki milyonlarca kamyon döküm yaptıysa, nasıl oldu da kimse görmedi? Kantar sorumlusunun ifadesine göre MAPEG ayda bir denetim yapıyordu. İlgili bakanlıkların ve Orman Bakanlığı’nın ekipleri sahada denetimdeydi. Sultangazi zabıtası da bölgede devriye atıyordu. O zaman soruyorum: Valilik nasıl görmedi? MAPEG nasıl fark etmedi? Emniyet nasıl tespit etmedi? Sultangazi zabıtası nasıl raporlamadı? Milyonlarca kamyon görünmezlik pelerini mi giymişti?
Dahası, Sultangazi Belediyesi’nin 13 Mart 2023 tarihli yazısında ilgili adreste kaçak döküm tespit edilmediği bildiriliyor. Aynı sahaya resmi plakalı kamu araçlarının ve AK Partili belediyelerin de bedelsiz hafriyat döktüğüne dair ifadeler var. Bunların hepsi araştırılsın. Kim ne dökmüş, hangi kayıt tutulmuş, hangi kurum neyi denetlemiş, belgeler ortaya konsun. Bu soruların hiçbiri sorulmadan yalnızca İBB’yi sorumlu tutmak kabul edilebilir mi?
GECEKONDULAR VE DERE YATAĞI
Dosyanın bir başka başlığı da Cebeci’deki 100 gecekondu. Bu yapılara kapı numarası verilmesinde ve altyapı süreçlerinde Sultangazi Belediyesi’nin rolü var. Gecekondu sahiplerine, belediye başkan yardımcısının gözetiminde 450-500 milyon liraya yakın ödeme yapılmış. O dönemin kuruyla 25 milyon dolardan söz ediyoruz. Bu iddialar da belgeleriyle araştırılmalıdır. Bu ödemelerde bir suç varsa, talepte bulunanlar ve süreci yönetenler neden dinlenmiyor?
Yayla Mahallesi’ndeki dere yatağının doldurulmasıyla ilgili de iddialar var. İddia makamı duruşmada bunun fotoğrafını bile ekrana yansıttı. Oysa burası Cebeci maden bölgesinin dışında. Ne maden faaliyetiyle, ne İSFALT’la, ne de İBB’yle bir ilgisi var. Peki dere yatağını kim doldurdu? Sultangazi Belediyesi, kaymakamlık ve valilikle birlikte. Peki savcı bunun cezasını kime istiyor? Bana, İBB bürokratlarına, yol arkadaşlarıma! Bu, hukuksuzluğun daniskasıdır!
KAYYUM DÖNEMİNDE NE DEĞİŞTİ?
Şimdi en önemli noktaya geliyorum. Ben tutuklandıktan ve şirkete kayyum atandıktan sonra da döküm faaliyetleri devam etti. MAPEG, 11 Temmuz 2025'te 2 Şubat 2023 tarihli izne atıfla faaliyetin sürdürülebileceğini bildirdi. İBB, 5 Ağustos 2025'te sahada izinsiz döküm tespit etti ve 1 milyon 869 bin 726 lira ceza kesti.
Ardından MAPEG, 11 Ağustos’ta 12,05 hektarlık bir alanda döküm yapılmasında sakınca olmadığını bildiren bir yazı gönderdi ve ek protokol süreci gündeme geldi.
Şimdi sormak istiyorum, benim dönemimde aynı izinle yapılan faaliyet suç olarak anlatılıyorsa, kayyum döneminde aynı kurumların yazılarıyla devam eden faaliyet nedir? Suçsa dün de suçtu, bugün de suç. Suç değilse dün de değildi, bugün de değil. Aynı saha, aynı izin, aynı faaliyet. Ama yargılanan yalnızca Ekrem İmamoğlu ve arkadaşları!
TALEBİM AÇIK VE NET
İstanbul Valiliği’nin, Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı’nın, MAPEG’in, Orman Bölge Müdürlüğü’nün, Sultangazi Belediyesi’nin ve Sultangazi Kaymakamlığı’nın bu süreçteki rolü bütün belgeleriyle araştırılsın. Yetkili kurumların yöneticileri dinlensin. Hesaplar denetlensin. Kim sorumluysa sorumluluğu ortaya konsun. Defalarca talep etmemize rağmen, başta İstanbul Valisi olmak üzere bu kurumların hiçbiri hâlâ mahkemeye çağrılmadı. Mahkeme neden çağırmıyor? Neden çekiniyor? Bu sorulara cevap verilmediği sürece, zaten meşruiyeti olmayan bu mahkeme kendi geçersizliğini kendi eliyle tescillemiş olacaktır!
Meselemiz yalnızca 31 milyar ya da 80 milyar lira değil. Asıl mesele bu rakamların nasıl yazıldığı, yetkinin kimde olduğu ve aynı işlemin neden bir dönemde suç sayılırken başka bir dönemde sürdürülebildiğidir. Gerçeğin ortaya çıkmasını istiyorsak dosyanın bütününe bakmak zorundayız.
Saha belli, izin belli, faaliyet belli. Ama bütün sorumluluk yalnızca İBB’ye yükleniyor. Benim itirazım buna. Milletin ve devletin varlığı soyulurken ya gözünü yumanlar ya da bu soygundan pay alanlar yargılanmıyor. Kamu zararını önlemeye çalışan bizler bu iftiralarla suçlanıyoruz. Benim itirazım budur.
Bu hukuksuzluğu, bu rezaleti kuranları önce Allah’a, sonra aziz milletime havale ediyorum!
Bu iddialarla hiçbir ilgimizin olmadığını ve söz konusu tutarların tek bir lirasıyla dahi bağımızın bulunmadığını gösteren bu ayrıntıları sizinle paylaşıyorum. Sevgi ve saygılarımla, Ekrem İMAMOĞLU.
İBB Duruşmalarını takip etmeyenler bu mektubu okuduklarında “Yok bu kadar olmaz” diye düşünebilir. Ama oluyor. Hatta Cebeci iddialarıyla ilgili duruşmada “Kamyonculardan duydum” diyen bir kişinin tanık olduğunu bile duydu bu kulaklar…
